22 januari verscheen Onno Hoes in deze Reportage van Brandpunt. Hij meldt daarbij dat Maastricht niet zelf alle drugscriminelen kan aanpakken. Er wordt geschat dat er 400 drugsdealers rondhuppelen in Zuid-Limburg, en er minstens 500 drugspandjes zijn. Daarbij is Maastricht het eindstation. Omdat in Rotterdam, Gouda of Utrecht geen geld meer verdiend kan worden, komen de voornamelijk Marokkaanse jongeren graag naar Maastricht. Waar zij meteen vlakbij het 3landen punt zitten, Fransen, Duitsers, iedere buitenlander wordt gezien als een potentiële klant. 24 uur zakendoen, dat kan niet bij ieder beroep. Alhoewel het pad dat deze jongeren volgen geen beroep te noemen is. In het gesprek wordt gepraat over dweilen met de kraan open, zo worden er vijf gearresteerd en zo zijn er weer vijf nieuwe. Het afvalputje: zo omschrijft de interviewer van Brandpunt ons mooie stadje. 

De politie is dus wel degelijk op de hoogte van alle 'rotzooi' hier in Maastricht. Het Joint Hit Team maakt overuren, en toch is er nog teveel overlast. De problemen variëren van gevaarlijke situaties op de snel- en binnenweg tot het letterlijk klemrijden/lastigvallen van burgers en toeristen. Ook het aanpakken van de daders lijkt niet te werken. De boetes en arrestaties lijken de crimineeltjes niet te deren. Een dag later staan zij weer buiten het politiebureau en gaan weer verder waar ze dag eerder stopte. 

Natuurlijk kijken deze zogenoemde 'Snelle Jongens' ook televisie. Er is al meteen sprake van geruchten, zo zouden de auto's die te zien zijn in de filmbeelden inmiddels verwisseld zijn. Toch weet iedereen dat ook dit niet onopgemerkt zal blijven, zelfs in de rustigere wijken zijn ze te 'spotten'. Een buitenlandse auto die stopt voor je deur: 'klanten' blijven erin zitten. Even later, de dealer,..klanten stappen in diens auto. Samen een rondje maken en de klus is geklaard. Bewoners zijn bang, en durven geen actie te ondernemen. En dat is ook niet hun taak. Wat is volgens u de oplossing? Reageer onderaan in de Poll.