Interview Ruben L. Oppenheimer

Ruben L. Oppenheimer, Politiek cartoonist.

Een interview dat een gezellig bezoekje werd.

Woensdag 6 juli ging Maastricht.nieuws.nl op bezoek bij Ruben L. Oppenheimer. Ruben tekent politieke cartoons, voor de uitzonderlijke Maastrichtenaren die niet weten wat dit inhoudt: Ruben maakt spotprenten als aanvulling op het politieke nieuws.

Dat hij hier bijzonder goed in is, blijkt wel uit het aantal publicaties. Zo maakt hij dagelijks tekeningen voor o.a. het NRC Handelsblad, Dagblad de Limburger en de Standaard. Geboren in het Annadalziekenhuis, ja, Ruben is honderd procent ‘sjeng'. Hoewel hij met de Nederlands taal opgevoed is, heeft hij zijn hele leven hier doorgebracht en zal hij waarschijnlijk ook nog wel even blijven! Zijn huis ligt op een unieke locatie, ergens goed verstopt ‘een stukje Toscane'. Moeilijk of misschien wel onmogelijk om zoiets prachtigs te verlaten.

Ruben L.
Leeftijd? 36.
Opgegroeid? Oud Caberg.
Eerste levensjaren? 3 jaar Malberg.
Buitenland? Eén jaar Antwerpen en véél vakantiereisjes.
Nu? Helemaal gesetteld in Wolder.
Scholen? Nutsschool Maastricht, Stedelijk Maastricht, Academie Beeldende Kunsten Maastricht en de opleiding illustratie vormgeving aan de Kunstacademie in Antwerpen.
Leuk feitje? Ruben maakte óók de tekeningen op de posters van "'ne propele carneval"

Starting..
Grootste voorbeeld? Jos Collignon , politiek tekenaar van de Volkskrant. Al jaren een scherp en leuk tekenaar en bovendien een ontzettend aardige man.
Pesthekel aan? Religies als organisatie.
Sinterklaas, Paashaas of de Kerstman? Sinterklaas!!!
Carnaval of wegvluchten uit Maastricht? Vroeger een paar keer carnaval overgeslagen, maar sinds mijn 18de volgens mij ieder jaar gevierd, dit jaar was ik verkleed als bitchy vrouw op leeftijd, lachen was dat!
Favoriete kinderspeelgoed? Transformers, ik heb ze nog steeds bewaard en natuurlijk potloden om te tekenen.
Muziek? Jazz uit de fifties en sixties, klassiek maar ook modern.
Tiks? Nee, geen obsessieve dwangneuroses of rare gewoontes haha.
Toch werd hij betrapt: Vliegen vangen met je handen is ook een kunst!

Wat wilde je vroeger worden? Piloot, ja dat leek me wel wat.
Favoriete uitspraak? ‘Ik geloof niet in de maakbare samenleving, maar wel dat er wat aan te morrelen valt' (Misschien kan je niet de wereld veranderen, je kunt wel een verandering brengen in het leven van je naasten.) En ‘Life is short, eat dessert first!'.
Geloof: Niet gelovig.
Gerd Leers of Onno Hoes? Gerd Leers, in zijn eerdere jaren. Lang voordat hij van zijn voetstuk viel door het gedoe rond zijn vakantiehuisje en in zijn nieuwe functie als Minister van Immigratie en Asiel in het kabinet Rutte, daar heeft hij al zijn eerdere standpunten laten varen.

Om wat af te koelen van al die hersenkrakers werd er een biertje ingeschonken, en was het tijd voor ietwat serieuzere vragen.

Politiek of Cartoonist? Ik zie mezelf toch meer als tekenend columnist dan als enkel tekenaar die grappige of mooie plaatjes wil maken. Politiek vind ik toch interessanter; tekenen doe ik al van jongs af aan en ik was al heel vroeg politiek bewust; terwijl mijn oudere broer ging demonstreren tegen de plaatsing van kruisraketten, maakte ik daar tekeningen over. Ik merkte dat ik mijn tekentalent als wapen kan inzetten. Ik vond het altijd leuk om een karikatuur te maken van b.v. leraren of vervelende klasgenootjes. Deze tekeningen kwamen vaker in de schoolkrant. Destijds apprecieerden ze dat niet zo, maar als ik ze nu tegenkom zeggen ze: Hee Ruben je hebt mij vroeger ook al eens getekend!

Do's en Dont's?
Do's : Liefde geven en terug krijgen, proberen in een kleine cirkel iedere dag opnieuw de mensen om je heen blij te maken, te glimlachen. Genieten van het leven in de kleinste dingen.
Dont's: Misbruik maken van de angsten en zwakheden van anderen om er zelf beter van te worden.
De tijd van je leven? Nu, de tijd van mijn leven is nu.' ‘De gelukkigste tijd is natuurlijk eigenlijk als je nog heel klein bent, nog geen zorgen hebt en alles voor je wordt geregeld door papa en mama. Maar ik heb inmiddels veel van wat ik wilde doen bereikt; van mijn hobby mijn beroep gemaakt en nog eens succesvol ook. Ik denk dat ik daar best trots op mag zijn; het had minder gekund. Ik ben dankbaar voor het leven dat ik heb, geniet van het nu, maar altijd met respect voor vroeger, de beste herinneringen.

Waar komt de drive en inspiratie vandaan om politieke situaties komisch neer te zetten? Eigenwijsheid, een eigen mening willen geven, ik houd ervan om me met dingen te bemoeien maar gelijkertijd op afstand te blijven, geen bestuurlijke of uitvoerende verantwoordelijkheid te nemen. Werkelijke macht is niets voor mij, veel te gevaarlijk. Ik ken mijzelf; veel machthebbers kennen zichzelf helaas niet zo goed.

Denk je wel eens na over de gevolgen van de tekeningen die je maakt? Ja zeker ik denk altijd na over de gevolgen die de tekening met zich mee kan brengen, toch weerhoudt mij dat niet ervan ze te tekenen of te publiceren al zijn er wel uitzonderingen natuurlijk. Een man heeft ooit eens 'n tekening van mij gebruikt bij een protest, op een hele andere manier dan dat ik het bedoeld had, kijk bij zo'n soort dingen sta je wel even te kijken.

Welke Maastrichtenaren teken je het liefst? Maxime Verhagen en Maria Verhoeven. Maxime Verhagen, minister van Economische Zaken gaf eerder aan niet te willen samen werken met de PVV. Uiteindelijk is zeer weinig van zijn standpunt over gebleven. Hij riep vooral ook steeds dat hij als grote verliezer van de verkiezingen niet in een kabinet moest gaan zitten en nu heeft ie meer macht dan ooit. Enge man.

Als laatste de vraag meneer O. wat vond je van dit interview? Harstikke gezellig, dat is zeker!J

Lachend ging Maastricht.Nieuws na een gezellige dag weer op weg naar huis, een stukje wijzer dan zij aankwam!